خیلی گیرا و باسوالهای همیشگی فلسفی جذاب شروع می شه
اما آخرش انگار خواسته همه چیز رو به اونجایی ختم کنه که نویسنده خودش دوس داره ...
به دلمان نچسبید!
پ.ن : نقدهایی که واسه این کتاب نوشتن
دلم را سپردم به بنگاه دنیا
و هی آگهی دادم اینجا و آنجا
و هر روز
برای دلم
مشتری آمد و رفت
و هی این و آن
سرسری آمد و رفت
*
ولی هیچ کس واقعا
اتاق دلم را تماشا نکرد
دلم قفل بود
کسی قفل قلب مرا وا نکرد
*
یکی گفت:
چرا این اتاق
پر از دود و آه است
یکی گفت:
چه دیوارهایش سیاه است
یکی گفت:
چرا نور اینجا کم است
و آن دیگری گفت:
و انگار هر آجرش
فقط از غم و غصه و ماتم است
*
و رفتند و بعدش
دلم ماند بی مشتری
ومن تازه آن وقت گفتم:
خدایا تو قلب مرا می خری؟
*
و فردای آن روز
خدا آمد و توی قلبم نشست
و در را به روی همه
پشت خود بست
*
و من روی آن در نوشتم:
ببخشید، دیگر
برای شما جا نداریم
از این پس به جز او
کسی را نداریم.
عرفان نظرآهاری
و چه بسا چیزی را ناخوش داشته باشید و آن به سود شما باشد،
و چه بسا چیزی را خوش داشته باشید و آن به زیان شما باشد،
و خداوند می داند و شما نمی دانید......(بقره 216)
قلبم
در کنج یک کوچه بن بستِ بن بست ....