...آیا قصه های عاشقانه غیر از اینکه اتفاق می افتند حرفی هم برای گفتن دارند؟ با تمام بدبینی ام هنوز از بعضی خرافات دست بر نداشته ام ، مثلا از این اعتقاد عجیب که هر چیز در زندگی برای من روی می دهد معنایی فراتر از خودش دارد ، این معنا را دارد که زندگی از طریق رویدادهای روزمره درباره خودش با ما حرف می زند، و بتدریج رازی را آشکار می کند ، شکل معمایی تصویری را به خود می گیرد که باید حل شود، که ماجراهایی که در زندگی می گذرانیم متضمن اسطوره ی زندگیهایمان هستند و کلید رمز و راز و حقیقت در این اسطوره قرار دارد . آیا این همه خیالی بیهوده است؟ شاید ، حتی محتمل هم هست چنین باشد ، اما به نظر می رسد که من نمی توانم خود را از نیاز دائمی به گشودن رمز زندگیم رها کنم....

                                                                                شوخی _ میلان کوندرا

مرا می بینی و هر دم زیادت می کنی دردم

تو را می بینم و میلم زیادت می شود هر دم

به سامانم نمی پرسی نمی دانم چه سر داری

به درمانی نمی کوشی نمی دانی مگر دردم

نه راهست این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی

گذاری آر و بازم پرس که تا خاک رهت گردم

ندارم دستت از دامن مگر در خاک و آندم هم

که بر خاکم روان گردی بگیرد دامنت گردم

فرو رفت از غم عشقت دمم دم می دهی تا کی

دمار از من  برآوردی  نمی گوئی  برآوردم

شبی دل را به تاریکی ز زلفت باز می جستم

رخت می دیدم و جامی هلالی باز می خوردم

کشیدم در برت نا گاه و شد در تاب گیسویت

نهادم بر لبت لب را و جان و دل فدا کردم

تو خوش میباش با حافظ برو گو خصم جان میده

چو گرمی از تو می بینم چه باک از خصم دم سردم

* هادی پاکزاد این غزلو خیلی دلنشین خونده...از صبح تا حالا صد دفه شنیدمش...

به سوی هم گام برمی داريم

به يک زبان سخن می گوييم

اما به وسعت روياهامان

                                  تنها می مانيم!

                                                                                   غلامعلی کريمی

... فروردينيان از؛ لئوناردو داوينچی ٬ وينسنت ون گوگ ٬ يوهان سباستين باخ ٬ آکيرو کوروساوا ٬ کوئنتين تارنتينو ٬ ماکسیم گورکی ٬ ساموئل بکت ٬ هانس کريسين اندرسون ٬ جوزف هايدن ٬ سرگئی راخمانينف ٬ اريک کلاپتون ٬ التون جان ٬ چارلی چاپلين ٬ کوفی عنان و عمر شريف تا ؛

....دختری با بهار در چشمانش !

من ملک بودم و فردوس برین جایم بود

                                                   آدم آورد درین دیر خراب آبادم ...

چه قانون قشنگی! هر سال با بهار شروع می شه، وقتی همه چیز متولد می شه، شکوفه سیب ...آواز قناری ...شر شر آب توی رودخونه ...همه چیز بوی عطر و نسیمی می ده که حقیقت محضه...بهار نارنج ...یاس کبود ...شاخه سبز ...همه چیز می یاد ، شروع می شه ، تکرار می شه ...ولی نمی مونه ، تغییر می کنه ، همه چیز موقتیه ...فقط نشونه است ، فقط لطف و محبت خداست ، فقط هدیه است تا باز یاد آوری کنه این همه زیبایی ،این همه عطر، این همه رنگ فقط جلوه هایی از حیات ابدیه ، که زندگی نعمت خداست... هر چی داده لطف و محبتش بوده، وظیفه نداشته ، رحمتش بوده ! اگه خودت نخوای فراموشش بکنی و یادش تو دلت زنده باشه و هر لحظه ات رو با این فکر بگذرونی که دنیا محل آزمایشه، محل گذره، فقط یه راهه ...خوشبختی واقعی همیشه مهمون دل آدمه...دنیا ارزش هیچ چیزی رو نداره ...غم و غصه معنی نداره...

امروز روز آغاز است .....                                   

غم زمانه به پايان نمی رسد

                                    برخيز

                                           به شوق يک نفس تازه

                                                                        در هوای بهاری